nasıl olurda ben?
sokaklar boyunca yürüdüm,
yeni aldığım ayakkabım bile ayağımı acıtmaya başlamıştı.bir an duraksayıp‘ortopedik bu’ diyen satıcıyı anımsadım,ne de güzel inanmıştım ama!neyse elimde bir kitap (yekta kopan-kediler güzel uyanır),tepemde bir güneş(en turuncusundan) ve kulağımda yankılanan bir parça (durme durme).günüm güzelleşiyor dedim kendi kendime, bundan daha iyisi ne olurdu ki?
..
kadehim boş duruyor, fazlasıyla silik duran dudağımın izini buluyor gözlerim ve yorgunluğum kademe atlayıp yatağa uzanmama sebep oluyor. üzerimde halen duruyor ceketim, boynuma sardığım şal ve hala sıcacık özlemim..
sokaklar boyunca yürüdüm,
kalabalığın arasından bir kedi misali süzülerek.
sahi ne kadardı yalnızlığım? -kollarımı açabildiğim kadar çok diye bir ses duydum kulaklığımdan içeri süzülen ses ile, bir an kafamı çevirdiğimde ufacık bir kız çocuğunun babasına sarıldığını gördüm. demek kollarını açabildiği kadar çok seviyordu babasını.aileler diyorum, ne özel şeyler.
insan yakınında olup da yaşayamadığı duygulardan muzdarip ne de olsa..
sorma azizim sorma, diye yineliyordu adam.6-6 gelen zarlarla keyiflenince, unutuvermişti az önceki efkarının sebebini. çünkü 6-6 gelmişti. düşünebiliyor musun 6-6 ?
ben hiç bir zaman 4-4lük bir hayat süremedim. hatta en sevdiğim 2 takımın maçı da 4-4 bitmedi. 6-6‘da bitmemişti neyse ki.
..
eğer bir satırı 2 yada 3 kere okuyorsam,eğer okuyorsam gerçekten kafam dağılmış demektir.2 yada 3 kere.. ne kadar kararsız sayılar değil mi? tek mi çift mi? az mı çok mu?
şarap kızıllığında düşlere uyandığım gecelerim var iken,
nasıl olurda ben?
...
0 yorum:
Yorum Gönder