Zaman'ın Harçlığı.
Yalanlara bulanmış bedenin ey sevgili,
Güzel sevgi sözcüklerin sökmüyor artık hiç bir ruha.
Ya rollerini kaptırmışsın birine, ya da etkisiz olmaya başlamışsın kadınlar üzerinde.
Aşkın bu denlice saf olmasını fırsat bilerek siyaha boyadın bütün güzellikleri.
Kapattın hatalarını aklınca.
Acımaz canı dedin.
Üzülmez o küçük yüreği.
Üzülmedi, haklısın.
Sadece nefret ediyor senden artık o kalbi.
Ne adını okumak istiyor satırlarda, ne de duymak istiyor çınlayan kulaklarında.
Pespembe değildi düşlerimiz, biraz daha renkliydi.
Farklıydık herkesten, fevkalade düşlerimiz vardı sevgili.
Yağmurun yağmasını beklemem artık !
Gökkuşağını görmek istemem !
Hepsi seni hatırlatır bana, nasıl nefret ettim senden?
Hala inandıramıyor zaman olanları.
'Neyseki geç olmadan' .. diyorum sonradan.
Neyse geç olmadan gittin hayatımdan ..
Daha fazla yakmadan canımı, inandırmadan kendine ..
Şimdi git !
Nefretimi yanında götür.
Ama şunu da unutma sevgilim;
'Hayat o kadar kısa ki, soluksuz kaldığın nefeslerden birinde, yitip gideceksin. Hangi bedende can verdiğini farkedemeyeceksin belki de.. '
Dilek Polat .
0 yorum:
Yorum Gönder