Belki de bir gün..
Tut ellerimi, sımsıkı tut. Tut ki güveneyim sana.
Gözlerimin içine öyle bir bak ki, düşüncelerim değişsin bir anda.
Öylesine sev ki beni, berrak bir denize bakarken hissettiğim huzuru bulayım sende.
Yalnız kaldığımda bile, yalnız kalmayayım. Sen ol yanımda.
Ama öyle bir zaman gelecek ki, sert rüzgarlar, kasırgalar sarsacak bendimizi.
O zaman da ettiğin yemin gibi; tutacakmısın ellerimi, bakacakmısın gözlerime güven verircesine.
Bu kadar basit değil 'aşk' .
Ne bir kaç cümle ne de bir kaç sevgi sözcüğü anlatmalı bizi.
Anlatılmaz olmalıyız seninle, en fevkalede düşlerde belirmeliyiz.
İnsanlar şaşırmalı sevgimize, nasıl oluyorda bu kadar rahat kalabiliyorlar ayakta diye.
Zaman herşeyden çabuk geçti farkettin mi ?
Üşüyorum. Hiç olmadığım kadar üşüyorum, titriyor ruhum bile sevgili.
Nedenini soranlara, bitti diyebiliyorum.
Bir neden yok !
Üçüncü şahıslar sarmış çevremizi.
Hepsinin amacı ayırmaktı bizi.
Ama izin veremezdim onlara. Onlar yapmamalıydı bunu bize. -ki ben bunları düşünürken bile sen temellerimizi yıktın sevgili !
Çocukça düşler, saçma düşüncelerin yıktı seni, beni. Artık 'biz' diye bir şey yoktu sevgili !
Kolay olmayacak demiştin, seni hiç bırakmayacağım . Nefesim sensin demiştin sevgilim.
Sesin çınladı kulaklarımda, öksürüyordun nefessiz mi kalmıştın yoksa ?
Ama değilmiş,keşke nefessiz kalsaydın..
Başka bedenlerde nefes nefeseymişsin sen, yüzündeki mutlulukla ..
Dilek Polat
0 yorum:
Yorum Gönder