Koşturuyordum belki bir umut yakalayabilirim onu yada umudumun geriye kalanını .. ama her ilk deyişlerime son karşılık veriyor.. Ne vakit bir ışıkla aydınlansa yüreğim bir gölge kesiyor huzurumu ve engelliyor gamzelerimi , sevincimi.. Nasılsa bitecek biraz zaman diyorum hayat her ne kadar iki hece olsa da iki asır gibi yeniyor benliğimi .. Peki ya huzur o neden kaçıyor benden sevincimle dost olduğu halde çalmıyor kapımı .. Artık koşmayacağım her ne kadar çabaladığımı bilmiyor kimseler anlayamıyor gölgelerin huzursuzluğunu.Peki ya şimdi ne olacak mı diyorum sanıyorsun?

Olan oldu ve bitti ..

Geriye derin yaralar kaldı şimdi ...