'Seni hiç bırakmayacağım' mı demiştin ? Ondan gidiyorsun değil mi ? ..
imi zaman terkedilmişlikle yan yana geliyorum,hatta karşı karşıyayız onunla,o aldatıyor ben görüyorum,o yanlış yapıyor duyuyorum ve sonunda o ' gidiyor ' ..
Kalıyorum öylece.. Ne gitme diyebiliyorum ne de git .. Parçalanıyor yüreğim,terkedilmişliğin bana bıraktığı tek şey 'unutmak' .. Anlaşılan unutmak yanına almamış bu kez alışmayı ... Onu unutabilsem bile yokluğuna nasıl alışacaktım ? O kadar şey paylaştık ki sevgili .. Kalbimin neredeyse tamamını kaplayan bu alışkanlığı nasıl geri çevirip kazıyacaktım dopdolu yerini?
Onun gidişinin ardından 6 ay geçti.. Hayatım nasıl mı ilerledi,anlatayım ;
İlk zamanlar ağrı kesicilerle beynimdeki patlamalardan kurtuluyordum.. Galip geliyordum onunla olan savaşıma.. Gün geçtikçe ağırlaşmaya meyilliydi ağrılar..
Belli bir süre sonra haplar çerez gibi gelmeye başladı.. Ağrıdan kavrulan bedenimin tüm yükü beynime yüklenmişti,sırayla yavaş yavaş .. Çerezlerden yakınmaya başladığımda onunla tanıştım ..
İçkiyle avutuyordum kendimi,arkadaşlarımla görüşmeyeli de 5 ay olmuştur neredeyse.. Yalnızdım işte hiç kimsenin olmayacağı-olmadığı kadar !
Okuldan atılmak için bi belge falan bekliyordum gelmiyordu işte bir türlü ! Bir ailem olsa onlara gönderirlerdi heralde ah! şu iyi babam.. Ona göndermişlerse de okuması işe yırtması bir olmuştur eminim..
Arkadaşlarımın -yani beni hiç yanlız bırakmayacaklar dediklerimin- Ayça,Ayça neden gelmiyorsun bizimle gibi cümleleri nakarat gibi gelmeye başlamıştı bana anlamıyordum onları,yada onlar beni .. Onsuzluğa değil ama 'yeni ben e' alışmıştım sanırım.. Benden daha hırçın ve bir o kadar da umursamaz olana .. ~
Çalan telefonlara cevap vermeden onları bayan robotuma yönlendiriyordum .. ahh canım telesekreterim sen olmasan çekilmezdi tüm konuşmalar ..
-Ayça seni çok özledim diyor önce platonik aşkım olan Kerem,
Daha sonra da can dostumun sesini duyuyorum kulaklarımda hemde bir sürü çağrıyla !
-Ayça neler oldu hepsini bir bir anlatmalıyım sana ! -Nerelerdesin mesajı alıncabeni ara .. -Seni çok özledim .... vs vs vs
Günler günleri kovaladıkça artıyor monotonluğum sabahları gevrekle besliyorum vucudumu , dinlendiriyordum sonraki saatlerde vücudumu biralarım yanlız bırakmıyordu beni tek 'arkadaşımlarım'.. Onlara nasıl teşekkür edecektim bilemiyorum ..
'Eski' sevgimi paylaştığım kişiyle 5. ayımızı 6. aya bağlayan gece telesekreterle buluşmuştum gene elimde biramla.. Dinletiyordu bana tüm olanları..Bayan robotum bana her zamanki bildiğim dost seslerini gene dinletmeye başlamıştı..
Aniden duraksadım fazla mı içmiştim,yanlışmı duyuyordum .. Bilindik bir 'dostun' sesi değildi bu .. Daha fazla bu konu hakkında konuşacak halim yoktu..
Güneş çoktan doğmuş ve dışarıdaki insanların içini ısıtıyordu.. Ben ise içimdeki fazlasıyla üşümüşlük halimle koltukta sızdığımı farkediyordum.. Kendi kendime altı üstü bir rüyaydı , ya da kabus diyorum olanlara ..
Emin olmak için çerezlerimi alıyorum ve her olacağa hazırmışım gibi bayan robotumla buluşuyorum.. Aynı kayıdı en az 5 kez dinlemişimdir.. Onun sesi o kadar Özlemiştimki onu,onsuzluğa alışsamda 'yada öyle görünmeye çalışsamda' ..
O anda içimdeki tüm hislerin bağlantıları kopmuştu sanki.. Hiç biri kalbime ya da beynime ulaşmıyordu.. Tutuklanmışlardı ona,ona olan özlemime ve ilk günkü gibi buram buram içime çektiğim aşkına..
Dediklerini farketmem ilk karşılaşmayı atlattıktan sonra oldu..
-Arkadaşların beni aradı,iyimisin? Eğer değilsen de ben geleyim yanına,ilk uçakla.. Dikkat et kendine . Ve çarpıyor telefon sanki suratıma ŞAK!
Dediklerini tam anlamıyla beynimin süzgeçinden geçirmek bir kaç dakikamı alıyor tabikide..
Ne bu halin Ayça ?
Bıraktı işte.
Gitti.
Onun yüzünden bu haldesin ..
'diyor içimdeki iyi melek.. ' yada bana 'iyi gibi geliyor olanlardan sonra ~'
Bu kez olmayacak diyorum,kendime bakıyorum aynada.. Toparlanıyorum.. Az da olsa ayılabiliyorum dünkü ağrıdan kurtuktan sonra ..
Telesekreterdeki kaydettiğim mesajını yeniden açıyorum.. Başka bir numara bu biliyorum,ona ulaşmamam içindi bunlar ..
Hızlı aramaya girip yeşil tuşa dokunuyorum..
Ve işte Onunla 6. ayımız kutlu olsun !!
Telefonu açtığında ;
-Nerelerdesin ayça! korkuttun beni ' diyor her zamanki-bir o kadarda özlediğim- sesiyle..
-Buradayım Cenk, bıraktığın gibiyim..
-Evet öyle olduğunu biliyorum,ama dikkat et kendine ..
Ona söyleyeceğim son şeyi iyi kararlaştırmıştım hazırlanırken..Çok zordu bu ..
-Sana değmeyecekti biliyordum aslında ama senin gibi birine harcadım zamanımı.. Aradığın için sağol sevgilim,bu 6. ayımız ayrı kaldığımız.. Nasıl dayandın? Bitti artık ! Ne sen ne de seninle ilgili şeyler,bulamayacak beni.. Bana verdiğin sözler varya sevgilim, 'seni hiç bırakmayacaktım demiştin' karıştırmışsın bıraktığın kişi benim,bırakamadığın değil .. ..
09Kasım2010-19:38 DilekPolat ~
0 yorum:
Yorum Gönder