Her bir damlada acı veriyor göz yaşım ..
Her bir damlada acı veriyor göz yaşım ..
Gidişin, felaketti sevgilim.
Yıkıldı en sağlam duvarlarım bile ..
Oysaki ben hep istemiştim, mutlu bir çift olabilmeyi seninle ..
Neden beceremedik peki ? O kadar insan mutlu olabiliyorken biz neden mutsuzduk ?
Ya bir şeyler yanlış gidiyordu ya biz hatalı sollama yapmıştık hayat trafiğinde ..
Her bir damlada acı veriyor gözyaşım ..
Berrak denizleri, yemyeşil doğayı bile aldırmıyor yüreğim ..
Benim için en güzel şey sendin be sevgili !
Kimi zaman herşey bitebilir diyorum kendi kendime ,
Aldatıyorum yüreğimi, sırf sonucunda sen üzülme diye ..
Yoksa bu hayat ne anlam taşır ki sen yokken bana ?
Ne vaa'd edebilir, ne ümitler verebilir söyle !
Hiç bir şey yapamaz çünkü sen yoksun..
Sen yoksun işte, ağlıyorum gene, anla ..
O sıcacık kalbin ısıtıyordu bedenimi ..
Üşüyorum şimdilerde 'Ankara' soğuk alabildiğine esiyor rüzgar ..
Uyumaktan korktuğum sokak köşelerinde,
Seni arıyorum şimdi, neredesin ?
Hemen gittin mi sevgili ?
Bırakabildin mi paramparça yüreğimi ?
Her bir damlada acı veriyor gözyaşım ..
Özlemini giderdiğim fotoğraflarımıza bakıp ağlıyorum be sevgili !
Bir kaç gün önceye dönebilseydik keşke ..
Fakat biliyorum 'keşke'ler bir işe yaramaz sen yanımda yoksan sevgili !
Ve her bir damlada acı veriyor gözyaşım ..
Bedenimden kopan parçalar 'sol üst' köşem, hepsi bom boş şimdilerde ..
Kırık bi ruhun içindeyim, yada ruhsuzum şu günlerde ..
Sana verdiğim emanet yaşam kaynağımdı be sevgili !
Şimdi ona iyi bak, eğer kalbim sendeyse yaşarım ben alabildiğine,
Bi kaç gamzem eksilir sadece suratımdan,
Oda senin kahkahalarına karışır ve gider belki de ..
Dilek Polat
0 yorum:
Yorum Gönder