yine ölmedik bak
http://www.youtube.com/watch?v=T-hWSjjZ4hY&feature=player_embedded bunu açıp okumanızı isterim.
elinde küçücük bir müzik kutusu vardı, çok severdi böyle şeyleri.odasının darma duman olmasına aldırmadan müzik kutusunu masanın üstüne atıverdi.sanırım yorulmuştu.gözlerinin kapanmasına taviz vermeden direnmeye çalıştı fakat yaklaşık 2 dakika sonra uyuyakaldı.evde kimsecikler yoktu.in cin top oynuyordu sanki, bende onlara katıldım ve sessizce bekledik.uyanmıştı, aradan 4 saatin geçtiğini fark etmeden kalktı ve buzdolabındaki sütü çıkardı, bir kaseye biraz gevrek koyup salona geçti ve koltuğa uzandı.koltuk yumuşacıktı ve uykusunu getiriyordu esnemeye başlamıştı.bir kaç kaşık sonra uyuyakaldı.oysa ona uyumaması gerektiğini söylemiştim.bana sadece 'hiç bir şey olmayacak' demişti.
bekledim.
4 saat geçti. ne kadar çok uyumuştu öyle.sessizlikte suskunluğumu bozmadan bekledim.
2 saat daha geçti, hala uyuyordu.
10 saattir uyuyordu.hiç kıpırdamamıştı, ne kadar da temizdi teni. berraktı. pırıl pırıl ışıldayan kar taneleri gibi.
dediği gibi hiç bir şey olmadı, bekledim sadece.
uykusundan uyandığında korkmuş görünüyordu, aceleyle doğruldu ve elleriyle saçlarını geriye doğru itti.
derin ve sıkça nefesler alıp gözlerini yumdu, başını arkaya doğru yasladı. ve tekrarladı 'hiç bir şey olmayacak'. -tı.
doğruldu ve tedirgin adımlarla odasına doğru yürüdü, müzik kutusunu aldı ve yatağına oturdu.
notalar bir biri ardına çalarken müzik kutusunu elinden düşürdü.titremeye başlamıştı.tekrarladı 'hiç bir şey olmayacak,hiç bir şey..' konuşması git gide zorlaşıyordu. melodi hala kulağında çınlıyordu, yataktan kalkmayı başarıp dolaba yöneldi. dolaba dokunmamalıydı. dolabı açtı ve içindeki küçük hapı aramaya koyuldu, elleri titredikçe yavaşça dizlerinin üstüne doğru düştü.kalkamıyordu başı döndükçe dönüyordu. boğazında hafif bir acı hissediyordu, yutkunamıyordu. ne oluyordu böyle? hani hiç bir şey olmayacaktı. elini cebine attı ve küçük hapı buldu, derin soluklarla güldü. yine ölmedik bak, hiç bir şey olmadı dedi ve doğrulmaya çalıştı dolaptan tutunarak kendine gelmeyi bekledi.
bekledi fakat kendine gelememişti.
zamanın belli olmadığı bir boşlukta sürüklenirken bana tutundu, ona dokundum ve gülümsedi. artık hep benimleydi ..
dilekpolat-18Agustos.
0 yorum:
Yorum Gönder