kır çiçeklerini severim
kır çiçeklerini severim,çünkü bana uzak kalmış yakınlıkları anımsatıyor.
biraz beyazlıklarla kaplanıyor çevrem,
güneş henüz taze günün yıpranmışlığından uzak
ve turuncu.
kır çiçeklerini severim,
çünkü bana getiriyor tüm sevecenliğiyle doğayı.
biraz mağrur bakan boynu bükük dalları,
en mahzunu ise beyazlı sarılı papatyaları.
kır çiçeklerini severim,
çünkü solsa da durur gülümsemeleri yapraklarında,
süzülür ağır ağır sıkıştırılmış kitaplar arasında.
biraz neşe dolsa da kederi saklar hep baş köşesinde.
kır çiçeklerini severim,
benim olanı bana getirir gibi,
benimken saklıymışcasına içimde,
benim gibi durgunken henüz zaman,
doğuyor bir ahşap çerçeve içinde..
Dilek Polat
Dilek Polat





