Tam sevilmeye layıksın diyor Gözlerinin içinde ki kuytular diye başlasa Yeter hep aynı! diyeceğim Demiyor.. Tam sevilmeye layıksın diyor Tam sevilmeye layıksın.. Demiyor başka, ne yüzüm ne gözlerim Hiç bir şey demiyor.. Sevilmeye layıksın dedikçe anlıyorum Yavaşça Yüzüme değil yüreğime bakıyor.. Kızarıyor yanaklarım, Yaptığım haksızlıktan utanırcasına Bir rüzgara yüzümdeki gülümsemeyle yürürcesine Doluyor içim. Taze bahar kokusuyla Mahallede ki yokuştan kayan çocuk sesleriyle Erguvanların pembesi Papatyaların beyazıyla Bir kadının kahkahasıyla Çocuğun ilk adım atışıyla Doluyor. Tam sevilmeye layıksın diyor, Tam sevmeye layıksın diyorum. Sevmenin dingin kıyısında duraksıyoruz, Sevmenin tam durağındayız.. Seviyoruz, Layığıyla. Dilek Polat
eylül'ün getirisi. çocuklarda yaşama sevincini iliklerine kadar hissedebilen, sahafları huzur bilen, azeri kızı.
Ankara Üniversitesi-Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi- Fars Dili ve Edebiyatı öğrencisi.
1 yorum:
cok guzel..
Yorum Gönder